CDA presenteert eigen DZB-plan

4

Omdat wethouder Jonas (SP, Sociale Zaken) geen haast lijkt te maken met een door hem toegezegde notitie over de herpositionering van DZB, heeft de Leidse CDA-fractie nu zelf een plan opgesteld. Kern daarvan is dat DZB volgens het CDA een professioneel reintegratiebedrijf moet worden. “Leiden scoort op het gebied van reintegratie ver onder de maat,” aldus CDA-raadslid Arjen Bonestroo: “Het is dus tijd om de koe bij de horens te vatten. DZB heeft veel kennis over het verschaffen van passend werk aan mensen met een beperking. Die kennis willen we graag optimaal benutten”. Het CDA overhandigde de nota gisteren tijdens de open dag van DZB aan directeur Klok.

Het CDA wil ook dat DZB en Sociale Zaken meer gaan samenwerken met werkgevers. Bonestroo: “Zij zorgen immers voor werk. Voor bedrijven is het belangrijk dat ze weten waar DZB en Sociale Zaken mee bezig zijn en hoe zij kunnen helpen om mensen een baan en perspectief te verschaffen. Het CDA wil dat DZB gaat werken met vaste contactpersonen voor werkgevers. “Die zijn dan aanspreekpunt en houden ook na plaatsing contact met client en werkgever”.

De notitie kan worden gedownload van de website van het CDA Leiden.

Delen
Sligro Proef de Lente

4 reacties

  1. Een kleine maar belangrijke nuance. In onze discussienota stellen we dat DZB een professioneel reintegratiebedrijf moet worden met een specifieke doelgroep: bijstandsgerechtigden met een zgn. fase 4/B-routering indicatie. Juist voor deze groep mensen kan de expertise die DZB als uitvoeringsorganisatie van de Wsw heeft heel nuttig worden aangewend.

  2. Chris de Waard op

    Beste Wouter,

    We proberen op Sleutelstad de zaken in gewoon Nederlands te melden. Een ‘fase 4/B-routering indicatie’ hoort daar niet bij. 🙂

  3. Prima dat het CDA zo’n belangstelling voor het onderwerp toont en een eigen visie het licht doet zien. Ik heb het stuk snel doorgelezen en er zeker positieve elementen in ontdekt.

    Fase 4 is de “bodemfase” in de oude indeling van het bestand aan werkzoekenden, die het CWI die hanteerde. Daarin zitten werkzoekenden met ‘de grootste afstand tot de arbeidsmarkt’, zoals dat heet. Het is een diverse groep, i.t.t. wat vaak wordt gedacht. In de praktijk komt alle ingeschreven langdurig werkzoekenden na een niet nader aangegeven periode zonder betaald werk in deze fase. Dit zijn niet uitsluitend minder begaafde laagopgeleiden, (ex-)verslaafden, mensen met andere zware psychosociale problemen enz., hoewel veel bestuurders en raadsleden, waaronder CDA’ers, in die veronderstelling lijken te verkeren. Soms blijkt dat iemand opeens wordt “gepromoveerd” naar een hogere fase, zonder dat duidelijk is waarom, maar gezien het prevalerende cijfer- en statistiekfetisjisme kan men wel iets vermoeden.
    Deze fase-indeling wordt vervangen door de zgn. A/B-routering. Naar route A gaan werkzoekenden van wie wordt verwacht dat ze, al dan niet met met hulp van CWI, en eventueel van UWV of gemeente, weer betaald werk zullen kunnen vinden; dit zijn over het algemeen de mensen die nu voor fase 1-3 zijn geïndiceerd. Route B is voor mensen die nu in fase 4 zitten. De indeling is niet star en statisch.

  4. Medewerkster DZB op

    Laten ze eerst maar eens gaan kijken wat er allemaal mis is in dat bedrijf de DZB. Hoe ze met de medewerkers omgaan dat is gewoon te triest voor woorden, en iedereen sluit zijn ogen. De DZB draait enorme verliezen. Ze beweren dat er geen geld meer is voor de medewerkers en proberen dan ook de medewerkers “buiten”  het bedrijf te plaatsen omdat dat meer geld en subsidie zou opleveren. De mensen die nog een beetje “bij hun verstand zijn ” worden gewieberd voor extra inkomsten van deze mensen. Of de medewerkers het er hier mee eens zijn of niet, dat doet niet ter zake, ze worden overgeplaatst of gedetacheerd.

    De chocoladeafdeling met lopende band. Geschreeuwd en soms gevochten werd er. Mensen met handicap werden uitgemaakt voor hun tekortkomingen door leidinggevenden. Medewerkers van andere afdelingen werden soms tijdelijk (als straf) op deze afdeling geplaatst met soms catastrofale gevolgen.
    De brand op de kwekerij vorig jaar december. Veel onenigheid en zelfs vechtpartijen tussen de medewerkers onderling en leidinggevenden met medewerkers. Gevolg: bekladding en beschadigen van auto’s. Ruiten er uit! Graffiti op de gebouwen.

    De Groen afdeling. Bedrijfsleider, teamleider, voorman, medewerker is de pikorde. Dreigementen, manipulatie, onderdrukking, uitschelden, machtsvertoon en straffen. Leugens door leidinggevenden over medewerkers zijn aan de orde van de dag. Drank speelt een rol. Seksuele intimidatie. Stalking.
    De zwakkere kleineren. Medewerkers worden onder druk gezet met algemene bedreigingen en straffen.
    Met de CAO wordt gespot. Regeltjes opgelegd door leidinggevenden om wat voor reden dan ook. Bewust mensen opzadelen met “rotklusjes” of dreigementen van tijdelijke plaatsing en zelfs overplaatsing in wanordelijke afdelingen waar mensen het niet naar hun zin hebben en niet naar toe willen.
    Er wordt daar duidelijk gemanipuleerd in arrogante clustertjes met zaken waarvan de directie niet op de hoogte is. Interne sollicitaties worden als strafmaatregel of in eigenbelang tegengehouden. Er wordt daar gesold met mensen die om reden van verstandelijke en/of lichamelijke handicap niet voor zichzelf op kunnen komen en wie dat wel doet krijgt het goed zwaar. Sancties en schorsingen zijn geen uitzonderingen.
    Leidinggevenden zijn volkomen incompetent om de begeleiding van deze mensen in goede banen te leiden.
    Het wordt tijd dat genoemde feiten eens onder de aandacht gaan komen. In de middenkaders dekt een ieder elkaar af.

    Zie ook:   http://www.spleiderdorp.nl/xoops/modules/wordpress/2007/03/31/660/

Deze site gebruikt cookies. Lees meer over onze cookies.