Kooipark in Leiden wordt gemeentelijk monument

1

Vanaf deze week heeft Leiden er een groen gemeentelijk monument bij. Het Kooipark, het groene hart in de Leidse Oude Kooi. Het park, dat is aangelegd in 1920, onstond al in 1912 op de tekentafel van de gemeente. Naar alle waarschijnlijkheid heeft de later beroemde architect Dudok aan de basis gestaan van het originele ontwerp dat in de loop van de jaren behoorlijk is gewijzigd.

De Vereniging tot Behoud en Bescherming van het Kooipark, bestaande uit betrokken buurtbewoners, diende het verzoek in om het Kooipark aan te wijzen als beschermd gemeentelijk monument. Aanleiding was de wens om het park haar oorspronkelijke ontwerp terug te geven. Met de geplande herinrichting en de reconstructie worden de ideeën van Dudok teruggebracht in het park. Kenmerkend voor het Kooipark is de structuur waarin het groen geplaatst is met diagonale paden.

Audiofragment: wethouder De Haan in gesprek met Nieuws071-presentator Ivo van Spronsen over de monumentale status van het Kooipark

Wethouder Jan-Jaap de Haan van cultuur over het Kooipark: “een bijna 100 jaar oud park, waaraan ook de Nederlandse architect en stedenbouwkundige Dudok heeft meegewerkt, hoort natúúrlijk bij onze gemeentelijke monumenten. Bij monumenten denk je misschien niet zo snel aan openbare groene plekken, maar we hebben in Leiden meer historische monumentale parken en begraafplaatsen, zoals de Leidse Hout, het Plantsoen, de Hortus Botanicus en bijvoorbeeld begraafplaats Groenesteeg die dit jaar 200 jaar bestaat.”

De aanwijzing als beschermd gemeentelijk monument is geen belemmerende factor voor de opvang voor water om de wateroverlast in de Oude Kooi aan te pakken. Bij de herinrichtingsplannen is rekening gehouden met deze waterberging.

Delen

1 reactie

  1. hopelijk wordt dan ook toegezien op het gedrag van de pubers bij de bankjes daar, in het park, dat eigenlijk meer een groot gazon is, maar goed. leidse megalomanie op postzegelformaat.
    die pubers maken er altijd een ziekelijke zooi van. voor hondenbezitters (en -uitlaters) staan er wel bakken voor het opruimen van hondenuitwerpseltjes, maar die pubers snappen niet dat ze hun eigen wereld omtoveren in een vuilnisbelt door het bekende gedrag. misschien zelfs dreigende teksten (en hopelijk na dreiging en bij aanleiding tot werkelijke uitvoering leidend) omtrent asociaal gedrag. er wonen ook mensen in het park die vaak genoeg last hebben van het geluid van brommertjes, incoherent geschreeuw en dat soort zaken. daar maak ik meer bezorgd over.

    dan – wanneer dit allemaal in de gaten gehouden wordt – wordt het namelijk een waardig monument, een plek waar IEDEREEN graag komt, rond de klok, zich niet onveilig en geïntimideerd voelt. misschien is het ook goed om mensen in de buurt te vragen meer persoonlijk toezicht te houden. ik denk dat die vorm van contact gunstiger kan zijn voor sociaal gedrag.

Over de auteur

Je bent nu offline