Nieuw album Vivienne Aerts biedt stroom aan geluiden: een ode aan water

Golven die klotsen tegen de boot, gesnater van een jonge fuut en water dat bubbelend ontsnapt uit een sluis. Gewapend met allerlei soorten microfoons bivakkeerde Vivienne Aerts twee weken op een piepklein zeilbootje. Een project dat uitmondde in het album Current, een ode aan Nederland waterland.

Samen met haar echtgenoot Ted Steinebach kocht Aerts tijdens de corona-pandemie een zeilbootje uit 1951. Om te kunnen ontsnappen aan hun huis in Leiden waar ze noodgedwongen vastzaten. Terugreizen naar New York waar ze grotendeels wonen en werken, zat er niet in. Op de tochten in en rondom Leiden werd Aerts gegrepen door alle geluiden om haar heen.

Yogamatjes
Vijf jaar later en heel wat klusuren aan het bootje verder, kreeg dat basisidee een vervolg. De boot werd volgeladen met apparatuur, Aerts en Steinebach konden er nog net bij. Het zitbankje moest ’s nachts weggehaald worden zodat er net ruimte was voor twee yogamatjes om op te slapen.

Verslaggeefster Gerry van Bakel in gesprek met vocaliste Vivienne Aerts over haar nieuwe album Current.

De reis ging van Leiden naar Amsterdam en weer terug. Onderweg werden muzikanten als Susanne Alt op saxofoon, Hermine Deurloo op mondharmonica en Adinda Meertins op de bas opgepikt. Om mee te komen spelen op een album waarvoor Aerts wel ideeën in haar hoofd had, maar geen strak plan op papier.

Eend
“Normaal als muzikanten op gaan nemen voor een cd, hebben ze alles voorbereid. Dan weten ze exact wat ze gaan doen met de band. Op die dag dat nummer. Ik had nu wel concepten, teksten en muziek, maar in plaats van twee dagen in een studio, twee weken op een boot. En dan hoor je een keer een eend kwaken. Het werd een enorme collage van bootgeluiden, vogels en het water.”

Als jazz-zangeres weet Aerts wat improviseren is en dat kwam haar met dit project erg goed van pas. “Ik luisterde al tijdens de tocht de opnames terug, voor het geval ik iets nog een keer zou willen opnemen. Maar als je omgevingsgeluid terugluistert in diezelfde omgeving, weet je niet altijd of je het via je koptelefoon hoort of dat het van buiten komt.”

Schaven
Ze noemt het boetseren. Al die uren geluid. Die uiteindelijk een album moesten worden. “Ik had een bestand met alle omgevingsgeluiden en vijftien mappen met projecten. En dan ga je luisteren en schaven. Laag voor laag. In augustus zaten we op de boot en van september tot december ben ik aan het editen geweest.”

En Aerts zou Aerts niet zijn als er niet veel meer is dan alleen de muziek. “Net als het vorige album is het een ervaring. Het boekje bij de cd is een waterkaart waar de route op staat. Daar is ook op te vinden waar we wat hebben opgenomen. Er zitten fotokaarten bij en stickers. En we hebben ook nog een documentaire gemaakt.”

Perth
Steinebach was naast schipper ook documentairemaker, nog steeds op dat hele kleine zeilbootje met de toepasselijke naam: de Vouw. Achter het scheepje werd een grote zwemband meegetrokken die hij kon gebruiken als uitvalsbasis om Aerts en haar gastmuzikanten te filmen. De documentaire is geselecteerd voor een filmfestival in Perth in Australië. “Supervet. En in december hopen we hem in Leiden in de bioscoop te kunnen laten zien.”

Album en documentaire zijn een eerbetoon geworden aan Nederland als waterland. Met klotsend water, piepende sluizen, draaiende molens en eenden, futen en andere watervogels.

Concert
Eind deze maand geeft Aerts één concert in Leiden, op een boot. Hoe kan het ook anders. Meer informatie over dat concert en het album, dat ook op vinyl uitkomt, is te vinden op de website van Aerts.

Cultuur Leiden Natuur