Voorschoten wordt kinderpardongemeente

11

In een motie heeft de Voorschotense raad het college opgeroepen om kinderpardongemeente te worden. Het steunt hiermee een landelijk initiatief van DeGoedeZaak en Defence for Children. Daarin wordt de Tweede Kamer opgeroepen om te komen tot een ruimhartiger kinderpardon voor kinderen die minimaal vijf jaar in Nederland wonen. Voorschoten is hiermee de 135e kinderpardongemeente.

De motie werd gesteund door alle partijen behalve de fractie Van Herk en de VVD. “Het gaat hier om landelijk beleid en daar moeten we ons aan houden”, legt Sjoerd van der Dool, fractievoorzitter van de VVD, uit. “We praten er wel over met de VVD-fractie van de Tweede Kamer en daar geven we ook aan dat we graag aanpassingen zien van het kinderpardon.”

Verslaggever Lieuwe van Slooten sprak met VVD-fractievoorzitter Sjoerd van der Dool

D66-fractievoorzitter Adriaan Andringa vindt het wel een taak van de gemeente om zich over het kinderpardon uit te spreken. “We zijn als gemeente verantwoordelijk voor de jeugdhulp en dit is een onderdeel daarvan”, zegt Andringa die het ook bij de landelijke afdeling van D66 heeft aangekaart. “Dat is het voordeel van een landelijke partij zijn. Wel ligt het ingewikkeld, want we zitten daar in een coalitie.” Of het kinderpardoninitiatief van de gemeenten uiteindelijk gaat helpen weet Andringa niet. “Ik hoop van harte dat er wat aan gedaan wordt.”

Verslaggever Lieuwe van Slooten sprak met D66-fractievoorzitter Adriaan Andringa

Delen

11 reacties

    • Uw reactie is nietszeggend en daarnaast feitelijk onjuist. Om met het laatste te beginnen: u onderscheidt niet tussen (1) migratie (ruim) en vlucht (beperkter); (2) het opstellen van wetgeving (ook bijvoorbeeld een Europese en zelfs internationale zaak [VN-Vluchtelingenverdrag], waarbij die wetten nationaal ‘doorwerken’) en het uitvoeren/handhaven ervan.
      .
      Uw reactie is nietszeggend: het gaat in deze kwestie om een variant van ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’, noem het ‘bestuurlijke ongehoorzaamheid’. In dit geval op gemeentelijk niveau. Zo ongehoorzaam is men daarbij niet: men doet een oproep aan de staatssecretaris. Zoals u zelf kunt vaststellen zijn er VVD’ers die het initiatief van De Goede Zaak/Defense for Children steunen, naast VVD’ers die dat niet doen. Dat zal ook in andere partijen zo zijn.
      .
      Dit is zo een kwestie waarbij, als men niet op de concrete zaak ingaat, discussie zinloos is. Want aan de ene kant kan men zeggen: als gemeenten op eigen houtje gaan opereren [wat dus feitelijk bij dit initiatief niet aan de orde is], is het einde zoek. Dat is waar, maar ook het tegenovergestelde standpunt, waarbij men een eigen vrijheid opeist om het eigen geweten te volgen, morele en politieke afwegingen te maken, zich keert tegen een rücksichtlos voorgestaan ‘Bevel is bevel’.
      .
      Eenregelige reacties zijn doorgaans weinig behulpzaam in ingewikkelde kwesties.

      • Wytzia Raspe heeft volkomen gelijk .Dit kan in een paar simpele woorden worden weergegeven . Uw reactie is nietszeggend . Overdreven reacties zoals van u gewend zijn altijd weinig behulpzaam in ingewikkelde kwesties.

  1. Een Leids burger op

    Natuurlijk kan dit simpel gezegd worden: Een gemeente die zichzelf uitroept tot kinderpardongemeente doet slechts aan symboolpolitiek. Immers niet de (lokale) gemeente maar de landelijke overheid gaat over een kinderpardon. En die huidige landelijke overheid wil geen kinderpardon. En dat is maar goed ook want anders kun je aan het ¨pardonnen¨ blijven. Wie geen recht heeft op verblijf in Nederland moet gewoon weg en zou niet, na veel tegenwerking (denk daarbij bijvoorbeeld aan Lillie en Howick), beloond moeten worden via een kinderpardon of via misbruik van discretionaire bevoegdheid.

    • Zoals gebruikelijk kunt u zich niet bedwingen en eindigt met een bekende riedel – niet ter zake waar de kwestie is ‘de zinvolheid van een oproep van o.a. gemeentes aan de staatssecretaris’.
      .
      Kijken we naar uw reactie, dan zien we dat u gebruikelijk zelfvoldaan reageert. En onzin verkondigt. Ik herhaal: onzin verkondigt. Wat is immers uw bijdrage aan de discussie – het lijkt overigens meer op een Pavlov-reactie: ‘Een oproep doen aan de staatssecretaris is symboolpolitiek want de staatssecretaris/landelijke politiek gaat over dat pardon’.
      .
      Mijn weerwoord: juist omdat de staatssecretaris/landelijke politiek er over gaat, is de oproep tot de staatssecretaris gericht….
      .
      Een dergelijke collectieve actie ‘symboolpolitiek’ noemen is een voorschot nemen op de toekomst. Ook klinken er allerlei niet beargumenteerde (voor)oordelen in mee, waarvan ook de overige regels wemelen.

      • Zo simpel als ‘gewoon weg’ wordt voorgesteld is het niet. In veel gevallen heeft NL zelf het probleem veroorzaakt door eindeloze mogelijkheden tot opnieuw proberen mogelijk te maken.
        Er zijn bovenduen inmiddels 38 deskundige hoogleraren die tegen uitzetting van de groep van ca 400 kinderen zijn, omdat deze kinderen grote psychische problemen te wachten kunnen staan na zo’n onmenselijke maatregel. Zij spreken uit ervaring! Overheden LUISTER NAAR HEN!!!!

  2. Een Leids burger op

    @Vlakbij
    De kinderen of hun ouders en deskundigen zijn meestal al door de rechter gehoord.
    Toch kan dat tot een afwijzing leiden.
    Gewoon weg gaat inderdaad niet zo gemakkelijk maar is toch niet onmogelijk hoor.
    .
    Het gaat om uitgeprocedeerde kinderen waarover de rechter alreeds besloten heeft dat die niet langer recht hebben op (permanent) verblijf in Nederland, maar waar sommige (kinderpardon)gemeenten of groeperingen dat via een kinderpardon (of via een beroep op de discretionaire bevoegdheid) willen voorkomen.
    [Maar zo´n discretionaire bevoegdheid moet een uitzondering zijn en niet via een kinderpardon algemeen worden. ]
    .
    De maatregel van terugsturen is op zich niet onmenselijk maar rechtvaardig.
    .
    Wat het schrijnend maakt is dat deze kinderen al jaren in Nederland zijn. Maar dat de procedures zo lang duren is de schuld van de ouders die telkens maar weer opnieuw in beroep gaan of opnieuw gaan procederen om uitzetting te voorkomen. Dat mag natuurlijk maar dat moet men ook niet zeuren dat het zo lang duurt. En die lange duur mag , mijns inziens, dan geen excuus zijn om ze dan maar te laten blijven.(dat willen de mensen die voor een kindrerpardon zijn.)
    .
    Maar ook met kortere procedures zal de roep om een kinderpardon blijven bestaan Simpelweg omdat de mogelijkheid bestaat dat een aanvraag waarbij kinderen zijn betrokken immers ook kan worden afgewezen. En ook dan zullen er weer mensen zijn die het zielig vinden voor die kindjes en een oproep doen aan de staatssecretaris of roepen om een kinderpardon.
    .
    Barmhartigheid moet niet altijd voor recht gaan.
    .
    zo´n kinderpardon lost uiteindelijk niets op (behalve voor de direct betrokkenen) omdat er steeds nieuwe gevallen bijkomen. Zoals ik al zei: Dan kun je aan het pardonnen blijven. Niet aan beginnen dus.

  3. De oorsprong van dit probleem ligt in de mogelijkheid voor ouders om na elke negatieve rechterlijke uitspraak steeds opnieuw te procederen. Hun kinderen zijn ervan de dupe. Dat kan jaren duren. Met jaren onzekerheid en valse hoop tot gevolg. Daar moet een definitief einde aan komen. Dat zou kunnen door eenmalig, eenmalig dus, die ca 400 kinderen een status te geven. Tegelijk zou er een betere waterdichte regeling moeten komen waarbij voortaan na maximaal tweemaal procederen na een negatief vonnis kinderen meteen worden uitgezet en dat dat ouders en kinderen ook moeten beseffen. Dit zou landelijk moeten gelden bij wet.

    • Een Leids burger op

      Geen enkele ouder hoeft een jarenlange procedure te beginnen: daar kiezen ze zelf voor met als gevolg inderdaad dat hun kinderen de dupe worden. Mensen hebben recht om in beroep te gaan. Maar ze hebben vervolgens ook (opdonderings)plichten als ze uitgeprocedeerd zijn. Aan dat laatste ontbreekt het en omdat er kinderen bij zijn betrokken roept men dan om een kinderpardon.
      .
      Natuurlijk zouden de procedures korter moeten worden en het aantal malen beroep minder moeten worden zodat men sneller weet waar men aan toe is. Maar zoals ik al heb trachten uit te leggen zal ook zelfs met korte(re) procedures de roep om een kinderpardon blijven.

      Eenmalig kinderpardon? 1-malig ? Dat wordt steeds gezegd door de voorstanders van een kinderpardon.
      Vergeet het maar: er zullen immers steeds nieuwe afgewezen kinderen zijn waarvoor men dan weer een pardon wil.
      .
      Kabinet wil geen (ruimer) kinderpardon.
      https://www.nrc.nl/nieuws/2018/11/05/het-kinderpardon-blijft-broeien-a2753954

  4. Slechte zaak. Als je als ouders lang genoeg blijft procederen, dan hoop je zo in Nederland te kunnen blijven. En de gemeente wil hier aan toegeven. Uitgeprocedeerden moet gewoon terug naar hun vaderland. Kinderpardon is dan niet van toepassing. Nederland moet eindelijk eens de procedures versnellen.

Over de auteur

Lieuwe van Slooten

Je bent nu offline