Lisa Verberg over positie jongeren met beperking: 'Luister naar ons'

Gebouwen, openbaar vervoer, publieke voorzieningen en ook de straat toegankelijk maken voor iedereen. Daar vraagt Lisa Verberg van JongPIT aandacht voor. “Het hangt vaak af van één persoon in een organisatie of iets goed geregeld is. Mensen zien het vaak niet. Wij vragen daarom: ga met ons in gesprek.”

Verberg kan gelukkig zelf nog wel een beetje lopen, maar gebruikt haar rolstoel om energie te sparen. “In de zomer rol ik graag naar het Centraal Station om met de trein naar mijn werk in Den Haag te gaan, in plaats van met de bus. Maar de stoepen in de Breestraat staan altijd vol met fietsen. Dan moet ik met mijn rolstoel de rijweg op en dat is niet erg veilig met al het andere verkeer.”

Prettig
In 2006 kwamen de Verenigde Naties met het verdrag Handicap, om de positie van mensen met een beperking te verbeteren. “Het VN-verdrag Handicap wil het regelen voor degene met de minste gezondheid”, zegt Verberg. “Maar dat zorgt er ook voor dat het wordt geregeld voor als iemand zijn been breekt. Of als iemand op latere leeftijd met een rollator moet lopen. Of als je gewoon zware boodschappentassen hebt en de lift doet het wel, dan is dat ook gewoon heel prettig.”

Twintig jaar later zijn de zaken nu wel beter geregeld, maar nog te vaak blijft het hangen in halfslachtige, goede bedoelingen. “Dan kom je in een restaurant dat claimt toegankelijk te zijn, maar er is geen toilet waar je met je rolstoel in kan”, zegt Verberg. “Of ze hebben wel een ‘ramp’ neergelegd, een soort rolplank, maar die is zo steil dat ik heel hard moet afremmen om niet tegen een ander tafeltje aan te rijden.”

Pijn
Verberg is sinds haar vierde chronisch ziek. “In de loop van de tijd zijn er steeds meer diagnoses bijgekomen. Maar hoofdzakelijk heb ik last van hypermobiliteit. Dat betekent dat mijn gewrichten niet altijd op zijn plek blijven zitten en ik heb ook chronisch pijn.”

Haar ervaringen zet Verberg in bij JongPit. Een landelijke organisatie die jongeren met een beperking op weg helpt en ondersteunt. “We hebben ook een online community voor jongeren met een beperking of chronische aandoening. Voor lotgenotencontact. Het maakt echt niet uit wat je hebt of je überhaupt een diagnose hebt of dat je gewoon ergens last van hebt. Zowel mentaal als fysiek.  En op onze website staat veel informatie over waar jongeren recht op hebben, in begrijpelijke taal in plaats van overheidstaal.”

Inbreng
“Jongeren hebben andere behoeftes dan oudere mensen”, zegt Verberg. Zelf is ze niet zo’n stapper, maar het zou wel mogelijk moeten zijn. “Ik ga wel eens naar de bioscoop en dan merk je dat er maar weinig plekken voor rolstoelen zijn. Ik kan dan gelukkig wel die trap oplopen, maar anderen kunnen dat niet. Ik vind dat beleidsmakers meer naar ons moeten luisteren. Echt in gesprek moeten gaan. Niet alleen we moeten nog met iemand met een beperking praten en dan een vinkje zetten en doorgaan zonder iets met onze inbreng te doen.”

Wie meer wil weten over positie van jongeren met een beperking, kan terecht op de website van JongPIT.

Lisa Verberg van JongPIT vertelt in Nieuws071 over de uitdagingen waar ze door haar fysieke beperking mee te maken heeft.

Gezondheid Maatschappij Politiek