Nacht van heel veel Kunst en Kennis

Het is de derde keer dat in Leiden de Nacht van Kunst en Kennis werd georganiseerd. In de Leidse binnenstad wordt dan op een aantal locaties invulling gegeven aan de ontmoeting van kunst en kennis: muziek, theater, lezingen, experimenten, in theaters, musea en poppodia. Het gaat juist om de kruisbestuiving en dus speelt ’s avonds laat Rats on Rafts een goed, energiek en ook erg luid concert in het museum voor Volkenkunde. Of kaapt in de voorstelling van De Veenfabriek, in de Schouwburg, plots ‘een meneer uit het publiek’ de voorstelling om uit te leggen hoe arsenicum en geneesmiddelen werken. Die voorstelling is daarmee ook de letterlijkste invulling van kunst én kennis ineen, in één voorstelling.

Tijdens de Nacht van Kunst & Kennis deed Sleutelstad live verslag vanuit de stad.

Hoe groot de aantrekkingskracht van de Nacht van Kunst en Kennis is, bleek al bij aanvang. Voor de deuren van de Leidse Schouwburg was de mensenmenigte zo groot dat automobilisten niet konden passeren. Een enkeling uitte dat door een luid getoeter. Zonder effect. De organisatie was toen inmiddels ook op straat al begonnen met het scannen en inwisselen van kaartjes voor polsbandjes. Maar wat kreeg je voor je €17,50? Véél; en je voeten zullen waarschijnlijk vinden: héél veel.

Schouwburg Vooral bij de Schouwburg is het de hele avond een drukte van belang geweest. Geregeld moesten het geduld van de wachtenden op de proef worden gesteld met de mededeling dat het ‘toch écht vol is’. Bij Anton Corbijn bijvoorbeeld die, na de burgemeester, de aftrap deed voor een bomvolle zaal. Maar ook voor Andre Kuipers’ lezing stond een rij van zo’n honderd meter en tot in de Hortus, later op de avond, viel op te tekenen dat zijn verhaal “wel erg goed” was. Met twee bomvolle voorstellingen was De Veenfabriek het informele getalsmatige succesnummer met Slotstuk, over Goeie Mie. Regisseur Paul Koek maakte de voorstelling speciaal voor dit festival en meldde te overwegen deze versie verder uit te werken tot een completer repertoire-stuk. Wie weet dus een herkansing voor diegenen die deze versie misten.

Hortus Botanicus Een heel bijzondere plek in Leiden – en zeker ’s avonds – is de Hortus Botanicus. Eigenlijk mág je die gewoon niet missen, zeker niet als lichtkunst van Arianne van Boxmeer, Light Up, Werc en Blauwe Uur de tuin weer sprookjesachtig van karakter laat veranderen. Het was er weer heerlijk ronddwalen, Tourist LeMC ontdekken – wát een concert, breekbaar, práchtstem – die zelf “Holland ontdekte sinds we hier mogen touren en wat een mooie plekken hebt u” – of kennis opdoen in de Oranjerie – waar een echte minister (Plasterk) vertelde over zijn echte passie, biologie – de Sterrewacht of het Academiegebouw. Serieuze wetenschapsdiscussie – zeer actueel over vrijheid, migratie en cultuurverschillen – en cabaretiers: er viel te kiezen.

Boerhaave In wetenschapsmuseum Boerhaave was het thema niet moeilijk te raden. Alles draaide om eten, als zelfstandig naamwoord of als werkwoord, en zelfs als onderwerp op schilderijen. Over vanzelfsprekende zaken als brood en bier blijkt heel veel gezegd te kunnen worden. Maar, eerlijk gezegd, wij haakten in de Schouwburg bij het bier af toen woorden als 3-methyl-2-buteen-thiol (MBT) en 4-vinylguaiacol over het scherm gingen. Dat vlak daarna het verhaal haast onverstaanbaar werd door een leeglopende zaal, was een gelukkig excuus.

De Lakenhal Ook in De Lakenhal muziek, en in de kleine Rembrandtzaal met een werkelijk topklasse-programma (Roosbeef, Swinder, Chantal Acda en Janne Schra) moet het eigenlijk iedere concert(je) genieten zijn geweest. Onze route bracht ons echter naar de Mensenbibliotheek waar we Theo Goedhard ‘leenden’. Uit het gesprek met deze musicus, dirigent en “Italinist” leerden we ondermeer dat “de meeste dirigenten meerdere banen (moeten) hebben”, “maar dat dat ook juist het leuke is omdat die elkaar kunnen beïnvloeden”. Menselijke boeken: een mooi beeld om duidelijk te maken dat (oude(re)) mensen waardevolle wijsheid en ervaring hebben en dat ook práten met elkaar kennis overdraagt.

De Nobel Qua energie die van het podium spat zijn Rats on Rafts en Jungle by Night vergelijkbaar. Toegankelijkere, ritmische muziek maakt dat je bij Jungle by Night niet stil blijft staan; een meta-feestmuziekband. En anders “kennen jullie de wals? Okay, als degenen die ‘m wél kennen en degenen die ‘m níet kennen een partner zoeken, doen we ‘m. Daar mevrouw, die meneer achter u. U kent ‘m niet? Maakt niet uit”. Of het een wals was die daarna over de zaal schetterde, valt te betwijfelen. Maar dat het swong, swingde en swung; zoveel is zeker.

Teveel
Teveel dus. Scheltema hebben we niet eens gehaald. En er zijn nog steeds programma-onderdelen waarvan we dachten ‘die gaan we ook doen’. Misschien volgend jaar iets doen wat dit probleem (deels) oplost. Dan lopen we de routes van en met iemand anders. Een Bekende Leidenaar/Nederlander natuurlijk, maar toch. Dan mag die het keuzeprobleem oplossen.

Delen
Proef de Zomer bij Sligro Leiden

Reageren is niet (meer) mogelijk.

Over de auteur

Jan van der Sluis

Schraapt het liefst aan de oppervlakte in de verwachting dat daaronder iets echt leuks is te vinden.

Je bent nu offline