De speurtocht naar de ziel van Leiden is gestart

5

Een stripverhaal maken is niet eenvoudig. Een stripverhaal maken met een hele stad is een heel grote opgave. En een stripverhaal over de ziel van een stad mét die stad maken is… ja, wat? Een onmogelijke opgave? Toch is het dat wat Robert van Oirschot een paar jaar geleden met een vriend bedacht en waaraan hij nu met een ploeg mensen aan is begonnen.

Breed draagvlak gezocht
Woensdagavond verzamelt zich in de bovenzaal van café Van Engelen een groep mensen; een stuk of vijfentwintig, grotendeels ‘dertigers’, spaarzaam wat ‘ouderen’. Als die groep moet bepalen wat dé ziel van Leiden is… . Al snel blijkt dát niet de bedoeling. Ook dit idee is via Stadslab gerouteerd en dus is de eerste stap gezet via “het netwerk van Stadslab”. Uit de woorden van Van Oirschot blijkt dat het echt de bedoeling is de héle stad de kans te geven zich met De Ziel Van Leiden te bemoeien.

Veel vragen
De avond is vooral bedoeld als aftrap. Je moet toch érgens beginnen. Het idee is dat het verhaal wordt ‘opgehangen’ aan het karakter van een stagiaire die de opdracht krijgt op zoek te gaan naar de ziel van Leiden. Al snel roept dat vragen op: wat ís dat, de ziel? Is er – nog wel – een ziel? Zijn er meerdere zielen? Wat bepaalt de ziel: de stadsbewoners of het decor van de stad? Hoe vind je de (mensen met de) verhalen die de ziel vormen?

Verwevenheid
Van Oirschot c.s. hebben gelijk als ze ook het proces naar de realisatie van een stripboek tot het project rekenen. Alleen de aftrap al, met die beperkte groep, leverde ideeën, visies en vooral ook verhalen op. Verhalen die ‘nieuwe Leidenaars’ verrasten, terwijl ‘oude Leidenaars’ die voor vanzelfsprekende kennis hielden. Het zal spannend worden of er ook ziel-verhalen worden gevonden die niet afkomstig zijn van usual suspects. De bijeenkomst maakte ook glashelder dat de themagewijze aanpak van deze start eigenlijk onhoudbaar is, omdat de ziel ergens verborgen zit in de verwevenheid. Ook dat zal de groep voor uitdagingen plaatsen, want hoe pak je dat dan aan?

50.000 stuks
Een stripboek over de ziel van Leiden. We hébben toch al een stripboek over Leiden, een Suske en Wiske-aflevering? En we hebben toch al een PS|Theater dat zich bijna permanent bezighoudt met die ziel? Waarom dan dit project nog? Omdat in de Suske en Wiske-uitgave de stad vooral decor is en omdat het PS|Theater niet mee naar huis kan worden genomen om nog ’s door te bladeren, of weg te geven. Met 50.000 exemplaren moet het nieuwe stripboek de ideale combinatie vormen.

Vertel mee!
De avond is vooral een eerste oproep actief mee te denken en doen. Wat is volgens u, lezer, de ziel van Leiden? Vertel!

Bereikbaarheid
Er is uiteraard een projectbeschrijving – de website komt over een paar weken – en kom op 3 maart (meer is nog niet bekend) naar de eerste grote stadsbijeenkomst over De Ziel. Een (besloten) Facebookpagina is de tijdelijke oplossing, waarvoor u wel moet worden uitgenodigd. Aanloopperikelen, zullen we maar zeggen.

Delen
Bokkenwandeling

5 reacties

  1. De ziel van Leiden is niet de oudheid van de handel en het verkrijgen van stadsrechten of het overleven van de spanjaarden dat is maar een onderdeel. Door de jaren heen wordt de ziel van Leiden aangepast door verlies door verandering door humor. Vandaag de dag is de ziel van Leiden verdeeldheid (rijk-arm, jong-oud, leidenaar in hart en ziel of import). Vandaag de dag is de ziel van Leiden niet meer luisteren of open staan voor elkaar, maar eerder ikke ikke ikke en de rest kan ….
    De ziel van leiden is bestuurders die niet luisteren naar hun volk, maar enkel bezig zijn zichzelf te verrijken.
    Eigenlijk is de ziel van Leiden aardig bedorven door al die jaren heen.

  2. Heavy Dennis! Ben benieuwd naar je ervaringen die tot deze bespiegeling hebben geleid. En ook of je de ziel voor deze periode kan/wil beschrijven?

  3. @robert,
    bestuurders die niet luisteren lijkt mij simpel: neem parkeerproblematiek. Waarom overal parkeermeters plaatsen of een nieuwe garage ( molen de valk) die verlies zal gaan draaien als je op de kaasmarkt of garenmarkt een parkeergarage had kunnen zetten. Laat bediendes van winkels voor een vast bedrag daar parkeren en voor bezoekers van de stad kun je parkeren voor 1 euro of 2 euro voor de gehele dag. Mensen zullen dan eerder daar parkeren dan verder moeten lopen naar hun auto.

    jong-oud: vroeger kregen wij waarden en normen mee van onze ouders en als we wat deden en een buurvrouw gaf op onze kop dan kregen we thuis nog een pakslaag na. Nu is de wereled te klein als kinderen gewezen worden op hun gedrag door andere waardoor ieder zich vervreemd.

    rijk-arm: deze kloof is al jaren zichtbaar en dat zal zo blijven zoland salarisverhoging in % gebeurd en belastingen en betalingen in absolute waarde. Neem als voorbeeld de zorg. patient krijgt 1% loonsverhoging verdient 20000 euro dus 1% is 200 euro over een jaar extra. Arts verdient 800000 euro 1% is 800 euro per jaar zorg verzekering stijgt van 95 euro naar 105 euro per jaar dan houdt patient 80 euro nog over en arts 680 euro om alle andere prijsstijgingen op te vangen.

    leidenaar-niet leidenaar: en dan kan ik praten over alle allochtonen die direct zodra je ze aanspreekt discriminatie noemen, maar maar een ander voorbeeld is het verplaatsen van de kermis omdat er mensen zijn komen wonen van buiten Leiden die last hebben van de lichtjes 2 dagen in het jaar of mensen die klagen van geluidsoverlast toen men boben incasa ging wonen.

    Dan nog maar te zwijgen over de rederijen kwesties.
    vroeger in mijn jeugd was ook niet altijd geweldig, maar je wist wel waar je aan toe bent en je zag tenminste nog een agent die in was voor een grapje als je aangehouden werd omdat je zonder lichtfietste en als hij dan zei ja je licht doet het niet en dat je dan kon antwoorden “waarvoor heb ik die nodig”. Met als antwoord”zodat je gezien kunt worden”, waarop je dan terug kon antwoorden “als ik niet gezien was dan had je me nu niet staande gehouden”. Dit kan vandaag allemaal niet meer.

    Dit alles omdat de ziel van Leiden door regels is verpest.

Over de auteur

Jan van der Sluis

Schraapt het liefst aan de oppervlakte in de verwachting dat daaronder iets echt leuks is te vinden.

Je bent nu offline