Hakketak, Francine sprak… Lorenzo van Beek van Boutique Hotels Leiden

2

francineEigenlijk liep ik telkens stiekem om van mijn werk naar huis toen ik bijna vier jaar geleden ontdekte dat in een van de woningen aan de Oude Singel een heel bijzondere verbouwing gaande was. Twee mannen, sjouwden er bouw- en verfmaterialen, enorm veel barokke deuren, raamlijsten, goudgerande meubelen en klaterende kroonluchters naar binnen. Een rode loper werd uitgerold naar de deur en een bordje met ‘Boutique Hotel’ werd aan de gevel geschroefd. “Zo zeg,” dacht ik toen: “Volgens mij is Leiden iets unieks rijker!” En dat klopte.

Twee zielen, één gedachte
Het waren de ondernemers Lorenzo van Beek en Gaston Fonville die – naast de exploitatie van de inmiddels alom bekende ‘Regentenkamer’ aan de Oude Vest – een bijzonder verwenhotel met vijf kamers, sauna, whirlpool en wellness geopend hadden. Vrijwel direct hadden zij een hoge bezettingsgraad. Niet alleen omdat midden in Leiden in een 400 jaar oud pand overnachten iets bijzonders is, maar ook omdat elke kamer door de luxe en bijzondere inrichting ervan zulke nachtjes tot een niet te vergeten belevenis voor de een, en het ultieme sprookje voor de ander maken.

Twee dus…
En hoe gaat dat, de jaren gaan voorbij. Lorenzo, mijn bijna buurman, sprak ik weleens als we elkaar haastig passeerden aan de gracht. Eeuwig druk maar altijd vrolijk. Zo ook recent, toen hij samen met Gaston enorme palmen uit een auto stond te laden. “Deze hier en de rest naar de Oude Herengracht,” hoorde ik hem zeggen. En dat was voor mij het moment om Lorenzo even te tackelen om een afspraak te maken voor een Hakketak praatje. Want had ik het goed gezien en al hier en daar gelezen? Hadden zij nu twee van die sprookjeshotels gerealiseerd?

Oude Herengracht
“Klopt,” was zijn stralende antwoord: “Kom jij maar een praatje maken in ‘de Barones van Leyden’ aan de Oude Herengracht.” Mijn eerste vraag aan Lorenzo, toen ik tegenover hem in de waanzinnig mooie ontbijt-lunch-dinerkamer op de begane grond van zijn, inderdaad tweede, hotel zat was: “Hoe lap jij dit zo achter elkaar allemaal?

“Het begon allemaal zo tegen mijn 30e verjaardag,” grijnst Lorenzo. “Ik zocht een beetje geinige locatie om dat te vieren met mijn familie en vrienden en werd getipt over de Regentenkamer.” Hij had nog nooit van die ruimte bij het Hof Meermansburg aan de Oude Vest gehoord, maar via een gesprek met de eigenaresse kwam hij met een businessplan bij de bank terecht en vierde er zijn verjaardag als de nieuwe eigenaar. Ik kijk hem stomverbaasd aan en hij vervolgt:  “Serieus Francine! Het was in de tijd dat banken nog openstonden voor een goed onderbouwd plan, gepresenteerd door een vlotte babbelaar. Want op de keper beschouwd was de lening niet in verhouding met mijn inkomen op dat moment.” Maar Lorenzo maakte zijn gepresenteerde ideeën wél waar! Zijn extravagante, unieke formule voor de 335 jaar oude Regentenkamer waar de portretten van 17e en 18e eeuwse regenten voor altijd moeten blijven hangen volgens de stichtingsakte uit 1680 werkte goed, reserveringen stroomden binnen!

Slapen in kraakpanden
Lorenzo is een real-life dreamer. Wat hij wil, maakt hij waar. En daarbij is enige vorm van theater maken hem niet vreemd. Letterlijk en figuurlijk niet, want zijn alter-ego Christine Carrington is een zeer bekende Leidse geworden nadat een geintje (“Ben je ook in te huren?”) uitgroeide tot inmiddels 20 jaar professioneel optreden. Omdat ik deze Hakketak over hem als eigenaar van twee intieme met vier sterren bekroonde superdeluxe, nieuwe Leidse hotels wil laten gaan en er al meer dan voldoende over C.C. bekend en geschreven is, volsta ik hier met een linkje naar de wonderlijke, zeer professionele rol van Lorenzo als female impersonator.

Terug naar mijn vraag hoe hij dit allemaal betrekkelijk snel en zo mooi voor elkaar kreeg. “De Regentenkamer was snel bekend,” gaat Lorenzo verder. “En Oude Singel 212 kwam te koop.” Boutique Hotel Huys van Leyden bestond al in volle glorie. Echter: alleen nog maar in Lorenzo’s achterhoofd. In plaats van in kosten, denkt Lorenzo in opbrengsten en heeft er veel voor over om die te realiseren. Zelfs het volledig te huur zetten van zijn eigen woning om vervolgens, met zijn antieke kastje en –klok (die twee zaken zeult hij overal mee naartoe) antikraak te gaan wonen. Met een matras op de grond en verstoken van eerste levensbehoeften zoals een douche en koelkast. “Dus aan de ene kant Glitter & Glam met je theatershow’s en je professionele ballroom dansen en aan de andere kant blij zijn dat je in de winternachten niet verhipte van de kou,” vraag ik hem?

“Ik had toch mijn shrine (het kastje en de klok) en bleef in m’n dromen geloven,” klinkt het geruststellend uit een sympathiek gezicht dat me helder aankijkt. Op dat moment komen hotelgasten gelukkig even wat vragen want ik moet dit, roerend in de heerlijke koffie die Gaston me aanreikte, even verwerken. “Ik ga hem maar laten praten,” bedenk ik me: “Van deze bijzondere man kunnen we héél wat leren hier in Leiden!”

Steekwoorden
Het prettige van Lorenzo is dat hij onder aandacht steeds meer op dreef komt. Vooral als hij merkt dat je oprecht luistert. En dat wil ik wel naar deze dromenrealist die onder alle omstandigheden stevig met beide voeten op de grond blijft staan. Hij weet inmiddels waar ik zijn mening over wil weten en steekt van wal. Hij werd in Waddinxveen geboren. Kocht als 19-jarige zijn eerste appartement in Leiden omdat zijn moeder vermoedde dat hij van een studentenhuis niet blij zou worden (ze had gelijk). Hij doorliep het hotelonderwijs, terwijl hij ook in de horeca werkte. Hij meldde zich gewoon bij de balie van hotel’s waar hij iets van wilde leren. Toen een hotelmanager hem ooit vroeg: “Hoe weet ik dat jij goed bent?” was zijn antwoord: “Probeer maar!” en hij werd aangenomen. Hij stak zijn licht op in diverse functies bij kleine en enorme hotel’s, touroperator’s, het congrescentrum in Den Haag en onze eigen Leidse schouwburg aan de Oude Vest. En ook bij housekeepingbedrijf Albatros.

Leiden plus en min hetzelfde!
Hij vindt Leiden een prachtige monumentale stad met heel veel potentie. Hij is hier stadgids en als geschiedenisfreak komt hij dus volop aan zijn trekken. “Allemaal onwijs leuk!” Maar hij vindt Leiden om dezelfde redenen ook minder gaaf. Hier en daar staan nog monumentale panden te gillen om onderhoud en bij sommige winkelpuien moet je teveel omhoog kijken om de, van oudsher, fraaie gevel te zien. En mensen die met mooie plannen komen? Die komen hier slecht aan het woord. Als Leiden morgen verdwenen zou zijn, ligt het een beetje aan zijn bankrekening waar hij dan naartoe verhuist. In ieder geval naar een plek op de wereld waar hij zijn ondernemersgeest weer zou kunnen botvieren. Maar hij zou altijd binding willen houden met Nederland!

Gaston
Terwijl ik met Lorenzo spreek, zie ik Gaston heen en weer lopen, achter zijn computer verdwijnen, gasten inchecken, medewerkers instrueren, telefoons beantwoorden en met een brede glimlach mij m’n koffie bijschenken. Gaston is de partner van Lorenzo. Steun en toeverlaat, altijd aanwezig maar bewust op de achtergrond. Deze in Utrecht geboren man kwam door Lorenzo naar Leiden. Hij had een restaurant in Zuid-Afrika. Niet alleen de persoon Lorenzo maar ook zijn toekomstvisie boeiden Gaston zodanig dat hij Zuid-Afrika afsloot, hetgeen hij nu verdedigt met een: “Ach, ik was en bleef daar een buitenlander, so to say”.

“Jaja…”, denk ik heimelijk: “Beste Lorenzo, “Jij bent hier de dromenmaker, maar volgens mij loopt daar toch niet alleen de liefde van je leven maar ook dé realist die de zaken goed voor jou regelt, terwijl jij alweer met toekomst bezig bent!”

Hakken en motto’s
“Dames móéten op hakken!” vindt Lorenzo. “Maar helaas kan 80% van het vrouwvolk er niet op lopen! Die mogen bij mij in de leer,” hoor ik ineens de stem van ‘Christine Carrington’ om daarna tussen de schaterlach van Lorenzo door te horen. “Maar niet te ver en ook niet over teveel keitjes en kinderkopjes, want dan heb ik er zelfs moeite mee hoor.” Mooi figuur die Lorenzo. Met nog fraaiere motto’s! Ik mocht uit drie van zijn levenswijsheden kiezen. Maar ze waren alle drie zo 100% Lorenzo en zo écht waar en té leuk dat ik ze allemaal neerpen.
1) Het leven is één groot toneelstuk, zorg er wel voor dat je zelf de hoofdrol speelt
2) Het gras bij je buren groener? Verzorg je eigen gras dan beter!
3) Het domste wat je kunt doen is elke dag hetzelfde doen en denken dat het anders wordt

Beetje verliefd
Lorenzo en Gaston laten mij het nieuwe hotel ‘De Barones van Leyden’ helemaal zien. Ik voel me als Marie-Antoinette! Met een lift op en neer in de voormalige Aquarium winkel ‘Selecta’ en woonhuis van Marleen en David Piket en horen hoe er is nagedacht over de inrichting en plaatsing van de (bad)kamers en meubelen. Lorenzo en Gaston hebben om aan de originele meubelen te komen het hele internet en stad en land afgestroopt en als paarden gewerkt om alles te bouwen, combineren en perfect te krijgen. Lorenzo heeft in de badkamers gestaan en ze zo ingericht dat je je niet alleen superverwend voelt maar ook enorm veel comfort ervaart. ‘Hij’ kan zich elektrisch scheren, ‘zij’ kan gelijktijdig haar krultang in een 2e stopcontact steken boven de extra brede wastafel. “Waar vind je dat?” Het zijn die heel kleine dingetjes, die listige details. Geen thee- en koffiezetters / servies en toebehoren óp een bureautje op je kamer, maar in een van de laden. Mijn verbazing stijgt bij het zien van elke kamer meer.

Als ik het pand verlaat, zegt Lorenzo nog even: “Mijn moeder hé, die is haar gewicht ook in goud waard hoor. Want zij heeft hier alles geverfd, ál-les!” Ik kijk om terwijl ik mijn fietsslot om de zadelstang draai en zie een gezicht waar een tedere glans overheen glijdt. Ik voel dat ik een beetje verliefd geworden ben, niet alleen op wat hier is gemaakt maar zeker op de eigenaren ervan: deze twee droomfabrikanten!

Nog eventjes…
Ondanks dat Lorenzo een man is die héél veel aankan, ervaart ook hij zijn grenzen. En maakt dan (daar kijk je vast niet van op) doelbewuste en verstandige keuzes. Die Regentenkamer waar hij zijn eerste weelderige horeca exploitaties in uit kon leven en die al zoveel trouwpartijen, vergaderingen, feesten, jubilea, familiebijeenkomsten van het meest glanzende historische sausje wat je in de horeca kunt vinden mocht overgieten gaat vanaf zomer 2016 niet meer geleid worden door Lorenzo en Gaston. Zij zetten dezelfde activiteiten en services in een iets andere formule door in één van de twee hotels. Dus boek, reserveer, plan of save daar in die Regentenkamer, nu het nog kan, je date! Nu!

De Regentenkamer: www.regentenkamer.com
De twee Boutique hotel’s www.boutiquehotelsvanleyden.nl
De Hotels op Facebook: www.facebook.com/boutiquehotelsvanleyden

Delen
Zirkzee slaapadviesdagen

2 reacties

  1. Marianne Blankenzee - Nijboer op

    Geweldig en dat is nou mijn aangetrouwde neef met zijn partner super kanjers maar ook zijn moeder en haar partner twee super mensen waar Leiden echt trots op mag zijn.

Over de auteur

Francine Verbiest

Ik ben een gewone Leidse vrouw die al verschillende van haar passies en dromen heeft kunnen en mogen waarmaken, in Leiden deed ik iets met bloemen en motoren en nu verkoop ik spullen met krullen en (uw) woningen. U kunt het wat uitgebreider nakijken op ondernemen op hakken. Ik ben dol op kinderen en honden, werk graag met jonge talenten, gooi mijn energie eruit op wel- en niet gemotoriseerde 2-wielers, voel me goed in en ga graag op in de massa, hou van mensen maar niet van klitterige clubjes, ken het kind in mezelf en ben al meer dan 40 jaar samen met de voormalig “Leidse tuinman met de snor” wiens achternaam ik vol trots draag!

Je bent nu offline