Wethouder Dirkse: “Leidse inhaalslag zorgt voor investeringspiek”

5

Het feit dat we tal van zaken aanpakken waarvan we als coalitie vinden dat ze niet langer kunnen wachten, zorgt voor een investeringspiek en dus voor een oplopende Leidse schuldpositie. Dat stelt wethouder Paul Dirkse van financiën naar aanleiding van de moeizame begrotingsbehandeling in de Leidse raad waar coalitie en oppositie recht tegenover elkaar kwamen te staan.

Chris de Waard sprak vannacht met wethouder Paul Dirkse van financiën over de begroting die rond 1.30 uur werd vastgesteld met alleen de instemming van de coalitiepartijen.

Oude tijden, met scherpe tegenstellingen in de Leidse politiek, leken te herleven. “De ruimte voor de oppositie was nul”, zei een teleurgestelde CDA-fractievoorzitter Joost Bleijie vannacht na afloop van de beraadslagingen: “Het budgetrecht van de raad geldt kennelijk niet voor de oppositie”. Dirkse herkent zich helemaal niet in dat beeld: “We moeten juist blij zijn dat het zo goed gaat met de stad en dat geld lenen zo goedkoop is, want daardoor kunnen we alle voorgestelde zaken op een heel verantwoorde manier doen”.

De Leidse wethouder van financiën is ervan overtuigd dat Leiden een solide financieel beleid voert. Dat de oppositie dat positieve gevoel niet deelt vindt hij jammer, maar is in zijn ogen deels ook politiek.”We kunnen alles op basis van een structureel sluitende begroting betalen. Zowel de initiële investeringen als de exploitatie gedurende de hele looptijd. Dat wordt in het debat gewoon vergeten. Ik weet niet waarom”.

Dirkse: “De plannen van het college gaan allemaal over zaken die niet meer kunnen wachten zonder toekomstige generaties met problemen op de zadelen. Het vervangen van schoolgebouwen of rioleringen bijvoorbeeld, dat zijn zaken die je niet vooruit kunt schuiven”.

Op één punt komt Dirkse de oppositie tegemoet. Een motie van de ChristenUnie om een externe partij een financiële stresstest uit te laten voeren, werd door hem omarmd. Even laten zou de gemeenteraad dat voorstel unaniem aannemen.

Delen

5 reacties

      • Ieder Leids gezin of alleenstaande dat onder de bijstands — c.q. armoedegrens leeft 300 € of 200 € p/m erbij uit de bijzondere bijstand, dunkt mij.
        Hoewel nu blijkt dat het college ook de Minimaregeling (declaratieregeling) wil afbreken. De bijzondere bijstand is immers al uitgekleed (b.v. medische kosten).

        • (1) U antwoordt voor I. West. (2) Uw antwoord is niet echt de schets van een ‘aanpak’ maar een wens. Er leven vele uiteenlopende wensen onder de Leidse bevolking. (3) I. West slaakt een hartenkreet onder een verslag van een begrotingsbehandeling in de Leidse gemeenteraad, niet echt een plek waar je veel bereikt.
          .
          Drie keer jammer, mijns inziens, als armoedebestrijding in plaats van ‘je hart luchten’ je doel is. Het mobiliseert niet maar versterkt eerder gevoelens van onmacht.

  1. “De plannen van het college gaan allemaal over zaken die niet meer kunnen wachten zonder toekomstige generaties met problemen op de zadelen. Het vervangen van schoolgebouwen of rioleringen bijvoorbeeld, dat zijn zaken die je niet vooruit kunt schuiven”, zo sprak de wethouder.
    Dat laatste is zeker waar, maar die zaken zijn juist wel vooruit geschoven. Ze hadden eerder kunnen worden aangepakt, zonder de politieke prioriteit voor dure nieuwe projecten, zoals recent bijvoorbeeld parkeergarages en het singelpark. Goed openbaar bestuur houdt toch ook in dat eerst goed en op tijd wordt onderhouden wat noodzakelijk is, waaronder genoemde riolering en schoolgebouwen, voordat met de beperkte financiële middelen dure nieuwe projecten worden uitgevoerd? De wethouder bevestigt dus (onbedoeld?) dat er in Leiden (structureel?) sprake was (is?) van ernstig wanbestuur.

Over de auteur

Chris de Waard

Hoofdredacteur en oprichter van deze site en de radiozender Sleutelstad 93.7 FM. Volgt met name de Leidse gemeentepolitiek en bericht daar over.

Je bent nu offline