Mogelijk opnieuw windmolens langs de A4 bij Zoeterwoude

12

Er komen mogelijk opnieuw windmolens te staan langs de A4 bij Zoeterwoude. Wethouder Ruud Bouter (PZ) ziet de plek achter La Place aan het Groene Hartplein 1 als de meest geschikte plek om windmolens neer te zetten. Bouter sluit zich hiermee aan bij het advies van samenwerkingsorgaan Holland Rijnland om windmolens langs de bestaande infrastructuur te bouwen.

Om in 2050 een klimaatneutrale gemeente te zijn is het nodig om een aantal windmolen in Zoeterwoude te plaatsen. Uit onderzoek blijkt dat windmolens de meest efficiënte vorm van ‘groene energie’ leveren. Zoeterwoudenaren die bang zijn dat de weilanden van het dorp vol komen te staan met windmolens stelt Bouter gerust: “we gaan natuurlijk niet alles volzetten met windmolens, inpassing in het landschap zal een belangrijke factor zijn”.

Op de Facebookpagina van VVD Zoeterwoude blijkt dat de partij de visie van de wethouder deelt: “over windmolens zijn we helder; Langs de grote infrastructuur (snelweg A4, spoorlijn Leiden-Alphen en N11) is onder voorwaarden prima, maar niet in de polder!”, aldus een woordvoerder van de VVD.

Van 2005 tot en met 2016 stonden er twee windmolens op de plek waar Bouter opnieuw windmolens zou willen plaatsen. Eigenaar Prodeon verkocht ze aan het buitenland en liet ze afbreken. Plannen van Prodeon om twee grotere windmolens terug te plaatsen zijn om financiële redenen nooit uitgevoerd.

Robbert Beurse in gesprek met wethouder Ruud Bouter over windmolens in Zoeterwoude.

Delen

12 reacties

  1. Windmolens, inmiddels al achterhaald. Zit hier geen verborgen agenda met eerder afgesloten contracten achter?

  2. Ga maar kijken bij Leidschendam. Die prachtige mooie molen met al zijn overlast. Zoeterwoude heeft daar kennelijk niets van geleerd. Je zou hem maar hebben staan in je achtertuin.

  3. Ze staan er om het klimaat te redden door groene stroomproductie. Toch zijn windturbines niet volledig duurzaam te noemen. De snelle groei van het aantal windmolenparken gaat soms ten koste van mens en milieu, stelt de duurzame ontwikkelingsorganisatie ActionAid in een nieuwe studie. Voor de productie van windmolens zijn allerlei metalen en (soms schaarse) mineralen nodig. Mijnbouwbedrijven winnen die, hoofdzakelijk in Azië, Zuid-Amerika en Afrika. Dat gaat gepaard met ‘milieuschade en mensenrechtenschendingen’, concludeert de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (Somo), die de studie voor ActionAid uitvoerde.

    Somo noemt gevallen van kinderarbeid in Congo bij winning van kobalt, behalve voor windmolens ook voor elektrische auto-accu’s een veelgevraagde grondstof. Intensieve mijnbouwactiviteiten schaden de natuur. Zo leidt koperwinning in Zambia tot watervervuiling. Regels en lokale controle ontbreken. Het is echt niet zo, weet ActionAid, dat mijnen alleen maar metalen en mineralen winnen voor de windmolenindustrie. Dat is slechts een van de afnemers. Maar de snel groeiende sector is wel een steeds prominentere klant. De bouw van windmolens moet wereldwijd toenemen, volgens het klimaatakkoord van Parijs. Ook in Nederland. De komende jaren worden er vijf grote nieuwe windmolenparken in zee gebouwd. Dat is, wat het kabinet betreft, de opmaat naar veel meer.

    Uitstekend, zegt adviseur Maria van der Heide van ActionAid, al die extra groene energie. “Maar waarborg dan wel dat de windmolens gemaakt zijn van eerlijke materialen.” Zeker bij windmolens, toch een paradepaardje van de groene industrie, zou dat zo moeten zijn. Moderne turbines zijn steeds groter, waardoor de afname van grondstoffen groeit. Verder maken ze vaak gebruik van een magnetisch systeem, waarvoor het moeilijk winbare aardmetaal neodymium nodig is.

    ‘Blinde vlek’
    ‘Een blinde vlek’, zo noemt Somo het gebrek aan aandacht voor duurzame ingrediënten van windmolens. In Nederland, maar ook in andere landen. Bedrijven, zoals de grootste turbinefabrikanten Siemens en Vestas, leggen er geen adequate verslaggeving over af. De overheid stelt ook geen groene eisen aan de molens bij subsidies en vergunningen. De Nederlandse sector is zelf wel aan het denken geslagen, op verzoek van het ministerie van buitenlandse zaken. Volgende week is er een denksessie van de duurzame energiebranche, over de gevolgen van schone energie op het gebied van milieu en mensenrechten.

    De brancheorganisatie Nederlandse WindEnergie Associatie (NWEA) is mede-initiatiefnemer. Die club wil overleg over de risico’s, en welke verantwoordelijkheden windparkbouwers hebben. “We kunnen ijzer en mineralen nu niet gegarandeerd duurzaam inkopen op de wereldmarkt”, zegt een woordvoerder. “Goed zicht op de oorsprong ontbreekt.” Volgens ActionAid kan de Nederlandse overheid ook helpen bij het uitsluiten van misstanden. Van der Heide oppert dat de overheid ‘eerlijk gewonnen mineralen’ verplicht kan stellen.

    Lokale controle op mijnbouwbedrijven blijft ook nodig. Je kunt als afnemer wel protocollen en eisen opstellen, leerde de discussie over ‘bloedsteenkolen’ en ‘fout goud’, maar dat lost mogelijke misstanden lokaal niet plotsklaps op. De internationale windmolensector maakt zelf al plannen om de meest omstreden grondstoffen te vervangen door een verantwoord alternatief. Turbinebouwers kunnen neodymium uit oude mobieltjes gaan hergebruiken, hoopt NWEA.

    Lees ook:
    In ‘Onderstroom’ is te zien hoe het plan voor een windmolenpark het Friese dorpje Pingjum op zijn kop zette. Een gelaagd verhaal, dat behalve over windturbines gaat over geld, macht en democratie.

    DEEL DIT ARTIKEL

    Het gebrek aan aandacht voor duurzame ingrediënten van windmolens is ‘een blinde vlek’
    De wind­mo­len­in­du­strie is slechts een van de afnemers van metalen, maar wel een steeds prominentere klant

  4. Van 2005 tot en met 2016 stonden er twee windmolens op de plek waar Bouter opnieuw windmolens zou willen plaatsen. Eigenaar Prodeon verkocht ze aan het buitenland en liet ze afbreken. Plannen van Prodeon om twee grotere windmolens terug te plaatsen zijn om financiële redenen nooit uitgevoerd.

  5. Een gastbijdrage van Wim Eradus.

    Als er geen manier wordt gevonden om elektriciteit grootschalig op te slaan, hebben de Nederlandse miljardeninvesteringen in windmolens weinig zin, reageert ir. Wim Eradus.

    Windmolens bederven het landschap, maar zijn vooral „zinloos” zegt landschapsarchitect Han Lörzing in het uit het ND overgenomen interview ”Windmolen staat meestal stil”. Windmolens zijn een uitermate onbetrouwbare energiebron waarvan de leveringsgaten moeten worden gedicht door het bijstarten van niet duurzame gas- olie- en kerncentrales. „Daar schieten we dus niets mee op.”

Over de auteur

Robbert Beurse

Verslaggever en inwoner van Zoeterwoude. Maakt radio in de Leidse regio sinds 1995.

Je bent nu offline